یادداشت ارسالی – جاده کاکان ؛ اثر ماندگار دیگری از محمد بهرامی

فصلی نو – محمد رضا ایزدی

در حالیکه وضعیت معیشتی و اقتصادی خوب نیست و خاصه در استان کهگیلویه و بویراحمد در خیلی از حوزه ها فاصله تا ایده آل ها زیاد است و زبان و قلم مردم نسبت به مسئولین و مدیران اکثرا انتقادی ست ( که این انتقادات غالبا درست است ) اما انصاف – این ویژگی و خصلت بزرگ انسانی – حکم می کند که اگر فرد یا اقدام مثبتی دیدیم نیز منصفانه قضاوت کنیم چراکه در این احوال جامعه این افراد و اقدامات مثبت می تواند نور امیدی در دل تاریکی ها باشد و نباید سعی کنیم با باد بی خیالی یا غرض ورزی آنرا خاموش کنیم .

محمد بهرامی هم انسان است و مثل همه ما نقاط ضعف و قوتی دارد و خالی از عیب و ایراد نیست اما وقتی به ردپای او نگاه می کنیم یک چیز را به وضوح می بینم ؛ « مرد آثار ماندگار »

کارها و آثار خوب با کارها و آثار ماندگار متفاوت است . آثار ماندگار چون از ویژگی هایی مثل خلاقیت ، خاص بودن ، داشتن نتایج مثبت همیشگی برخوردارند ، در حافظه تاریخی یک جغرافیا می ماند و همواره زنده است ؛ مثل برند ماندگار « یاسوج پایتخت طبیعت ایران » ، « وصل آریوبرزن به تاریخ بویراحمد و این دیار » ( چه وصل با شکوه و ماندگاری ) ، « تیم خاطره انگیز شهرداری » که هر سه اقدامات خاص و ماندگاری بودند و خواهند بود .

اینک نیز جاده کاکان و اتصال یاسوج و استان به شبکه آزادراهی کشور در قالب مسافتی کوتاه نیز از دیگر اقدامات ماندگار محمد بهرامی در کسوت نمایندگی است . اگر نتایج بزرگ این اقدام و قرار گرفتن در شبکه آزادراهی کشور را برای استان و منطقه بدانیم و از تفاوت این جاده با دیگر جاده های استان مطلع شویم قطعا به بزرگ و ماندگار بودن این اقدام بهرامی ( و دیگر نقش آفرینان ) ، صحه می گذاریم .

سوال ؛ چه کلماتی در طول این چند دهه نام یاسوج و منطقه را در کشور بلندتر طنین انداز کرده است ؟ به عبارتی دیگر هم وطنان ما در نقاط مختلف کشور با شنیدن نام کدام کلمات ، یاد یاسوج و منطقه می افتند ؟ دنا ، آبشار ، آب و هوای خوب یاسوج و ؟ بله ؛ و همچنین کلماتی مانند ؛ پایتخت طبیعت ایران ، آریوبرزن ، تیم شهرداری ( و اکنون تیم فوتبال دنا که می تواند در آینده مبلغ رساتری برای نام یاسوج شود )

در حدود ۲۳۰۰ سال قبل و در همین حوالی ( پارس قدیم ) و در زمان داریوش کبیر ، ایرانی ها زودتر از همه به اهمیت جاده و مسیرهای باکیفیت برای حمل و نقل کالاها و جابجایی انسانها و اطلاعات پی بردند و توانستند اولین جاده بین المللی دنیا و تاریخ را از پارسه ( مرودشت ) تا عراق کنونی و به طول ۲۷۰۰ کیلومتر احداث کنند . جاده ای که هنوز قسمتی از سنگ فرش های آن در اطراف بهبهان وجود دارد . ( قاعدتاً با این تاریخ و سابقه مهندسی جاده در جغرافیای ما ، اکنون باید بهترین جاده های دنیا را داشته باشیم اما … )

همچنین ؛ بعد از جنگ جهانی و شکست آلمان ها و ویران شدن کشورشان در اکثر حوزه ها ، آنها به این نتیجه رسیدند که برای احیا و شکوفایی مجدد کشورشان باید روی دو موضوع سرمایه گذاری جدی داشته باشند ؛ جاده و موسیقی .

لذا ساعت ها می توان از اهمیت جاده و خاصه قرار گرفتن در شبکه آزادراهی کشور نوشت ؛ کاهش هزینه ها ، کاهش مصرف سوخت ، کاهش تصادفات و حوادث و ایمنی بالا ، تسهیل در جابجایی کالا و مسافران ، راحتی سفر و کاهش استهلاک ، بالارفتن خدمات بین شهری ، ایجاد اشتغال ، بده بستان های فرهنگی و اجتماعی و علمی ، معرفی پتانسیل ها و ظرفیت ها و … از فواید و نتایج آزادراههاست.

اینکه چگونه با اجرای ۲۸ کیلومتر جاده می توانستیم در سال ها و دهه های قبل به آزاد راه وصل شویم و زودتر از این بن بست توسعه خارج شویم ، حسرتی بلند در سینه‌ی استان می نشاند و از آن تلخ تر اعتراض برخی هاست که اجرا و تکمیل جاده کاکان ( این راه بزرگ توسعه استان ) را در تقابل با تکمیل جاده پاتاوه قرار می دهند و متاسفانه باز هم به بحث های جغرافیایی و قومیتی دامن می زنند در حالیکه تمام کارشناسان به اجرا و تکمیل هر چه زودتر جاده کاکان اعتراف می کنند و معتقدند جاده پاتاوه نیز باید همزمان تکمیل شود . برای درک بهتر تکمیل جاده کاکان ، کافی ست به این سوالات پاسخ بدهیم ؛ فرض کنید ساکن گچساران ، دهدشت ، یاسوج ، لوداب ، چیتاب یا خیلی دیگر از نقاط استان باشید . برای رفتن به اصفهان کدام مسیر را انتخاب می کنید ؟ با تکمیل جاده کاکان روزانه ، ماهانه و سالانه چه تعداد خودرو و کامیون و مسافر برای رفتن از مرکز کشور به جنوب و جنوب غربی کشور بخشی از مسیرشان همین جاده کاکان و جاده های استان ماست و با ورود این تعداد از خودروها و مسافران به استان ما چه آورده هایی سهم استان می شود و چقدر یاسوج و استان به ایرانیان معرفی می شود ؟

بله ؛ متاسفانه امروز مردم تحت فشارهای سخت اقتصادی و بیکاری جوانان خود هستند و از این رو از نمایندگان مطالباتی دارند که هم قابل احترام و هم قابل درک هستند اما مثل همه دنیا و همه شهرهای دیگر راه توسعه پایدار از انجام طرح و پروژه ها و تولیدی ها و زیرساخت های بزرگ می گذرد . تنها راه انجام همین مطالبات شخصی اکثریت مردم ، انجام اقدامات بزرگ و انجام مطالبات عمومی ست . راه توسعه ، علم و تخصص گرایی ، دوری از افراطهای قومی و پادار و اجرا کردن طرح های بزرگ است . با اینکه صبوری و تحمل کردن در این شرایط سخت اقتصادی دشوارتر از همیشه است اما راهی نیست و باید با کمی صبوری ، به تغییر جنس و شیوه نمایندگی صورت گرفته توسط محمد بهرامی که حدود دو سالی ست آغاز شده ، اعتماد و همراهی کنیم چون همه مناطقی که به توسعه پایدار رسیدند نیز زمانی در مسیر شهریت خود دست به چنین تغییراتی زدند و بعد از مدتی طعم شیرین میوه درخت صبر خود را چشیدند . قطعا اگر در سالهای قبل همین جاده کاکان یا طرح مطالعاتی لرزه نگاری چاههای منطقه یا تأسیس تیم دنا یا سرعت بخشی به پروژه گاز مختار و یا کم رنگ کردن تبعیضات جغرافیایی و قومی را آغاز کرده بودیم اکنون شرایط بسیار بهتری داشتیم و از این همه مطالبات خبری نبود .

بیاییم کار درست – از طرف هر شخصی باشد – که مورد تائید کارشناسان است منصفانه حمایت کنیم و در مقابل کارهای نادرست و غیر علمی که ما را به عقب بر می گرداند شجاعانه بایستیم . یادمان باشد ما در هر احوالی و هر جایی از تاریخ و جغرافیا باشیم موظفیم نسبت به دیارمان دغدغه داشته باشیم همانگونه که اگر حال خودمان خوش نباشد نمی توانیم نسبت به ناخوشی فرزندان‌ و خانواده خود بی تفاوت باشیم .

در پایان ؛ همانگونه که قلم این متن ، بارها در انتقاد از نمایندگان و مدیران و مسئولین تیز و برنده بر روی صفحه چرخیده و خواهد چرخید ، اما انصاف در نقد حکم می کند این بار از جناب دکتر بهرامی ، جناب دکتر رحمانی و تمام کسانی که با دلسوزی ریگی از روی مسیر کاکان برداشته اند و در شروع و اجرای این جاده نقشی داشته اند ، تقدیر و تشکر کنم .

با احترام ؛

محمد رضا ایزدی ( شهروند ساکن یاسوج )

خرداد ماه ۱۴۰۵